สาธารณรัฐฟิลิปปินส์

 

1.     ที่ตั้งอาณาเขต

        เป็นประเทศที่ประกอบด้วยเกาะจำนวน 7,107 เกาะ ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากเอเชียแผ่นดินใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 100 กม.และมีลักษณะพิเศษคือเป็นประเทศเพียงหนึ่งเดียวที่มีพรมแดนทางทะเลที่ติดต่อระหว่างกันยาวมากที่สุดในโลก

2.   พื้นที่

             หมู่เกาะต่าง ๆ ของฟิลิปปินส์มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ ๓๐๐,๐๐๐ ตารางกิโลเมตร  มีเกาะใหญ่ ๑๑ เกาะ ซึ่งมีพื้นที่รวมกันเท่ากับร้อยละ ๙๐ ของพื้นที่  เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือ เกาะลูซอน อยู่ทางเหนือ และเกาะมินดาเนา ที่อยู่ทางใต้

3.   ลักษณะภูมิประเทศ     

             ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยหมู่เกาะต่างๆ มีเกาะใหญ่น้อย     มากกว่า   7,000   เกาะใหญ่ที่สุดคือ  เกาะลูซอน    มีภูเขาไฟที่ยังครุกรุ่นหลายลูก        เป็นผลให้ดินมีความอุดมสมบูรณ์   

4.   ลักษณะภูมิอากาศ

       ฟิลิปปินส์มีลักษณะภูมิประเทศ    เป็นหมู่เกาะ   ทำให้อุณหภูมิของประเทศ   ไม่สูงมากเหมือนอย่างประเทศไทยมีฝนตกชุกเกือบตลอดปี      ฟิลิปปินส์อยู่ในเขตใต้ฝุ่น     ซึ่งมีแหล่งกำเนิดอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก

5.   เมืองหลวง

            กรุงมะลิลา

6.   ประชากร

    ชาวเกาะฟิลิปปินส์ มีรูปร่างหน้าตาคล้ายพวกมองโกล ผสมผสาน มีผิวสีน้ำตาล แต่บางพวกก็มีผิวค่อนข้างขาว  การที่ชาวฟิลิปปินส์มีลักษณะที่แตกต่างกันนี้  เป็นผลสืบเนื่องมาจากความซับซ้อนของเผ่าพันธุ์ อันเกิดจากการผสมผสาน ระหว่างเชื้อชาติต่าง ๆ คือ   ชนเผ่าดั้งเดิม   เผ่าอินโดเนเซีย   ชาวมาเลย์  ชาวจีน 

ฟิลิปินส์ มีปัญหาชนกลุ่มน้อยมุสลิมในเกาะมินดาเนา ซึ่งต้องการแยกตัวเป็นอิสระ เรียกว่า

แนวปลดปล่อยแห่งชาติโมโร

7.    การเมืองการปกครอง

        ฟิลิปปินส์เคยตกเป็นอาณานิคมของสเปนและสหรัฐอเมริกา หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้รับเอกราชในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2489  จึงจัดการปกครองตามระบอบประชาธิปไตย ตามแบบสหรัฐอเมริกา โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขและเป็นหัวหน้าคณะผู้บริหารประเทศ

มีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 เขต (regions) ซึ่งทุกจังหวัดได้ถูกจัดอยู่ใน 16 เขตเพื่อความสะดวกในการปกครอง ยกเว้นเขตนครหลวง (National Capital Region) ที่แบ่งออกเป็นเขตพิเศษ 4 แห่ง

หน่วยงานของรัฐบาลส่วนใหญ่จะตั้งสำนักงานในแต่ละภูมิภาค เพื่อรับใช้ประชาชนในจังหวัดที่อยู่ในภูมิภาคนั้น ๆ ภูมิภาคไม่มีรัฐบาลท้องถิ่นแยกต่างหาก ยกเว้นเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิมและเขตบริหารคอร์ดิลเลราซึ่งปกครองตนเองไม่ได้ให้ผู้อื่นปกครอง

 รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐฟิลิปินส์

8.   ภาษา 

      ฟิลิปปินส์มีภาษาพูดมากกว่า ๑๐๐ ภาษา ส่วนใหญ่เป็นภาษาที่มีรากเง้ามาจากภาษามาเลย์ ภาษาที่ใช้กันมากที่สุดได้แก่ ภาษาตากาลอก (Tagalog) ซีบูโน (Cebuno) โอลอนโก (Ilongo) วาเรย์ – วาเรย์ (Waray – Waray) อิโลคาโน (Ilocano) ปามปันโก (Pampanco) และไบกอล (Bikol) 
       สมัยที่ฟิลิปปินส์ตกอยู่ในการปกครองของสเปญ เป็นเวลาประมาณ ๓๐๐ ปีนั้น ภาษาทางราชการคือ ภาษาสเปญ และเมื่อสหรัฐอเมริกาเข้ามาปกครองต่อจากสเปญ เป็นเวลาอีกประมาณ ๕๐ ปี ภาษาทางราชการก็เปลี่ยนมาเป็นภาษาอังกฤษ ปัจจุบันภาษาราชการคือ ภาษาฟิลิปปินส์ ซึ่งแปลงมาจากภาษากาตาล็อก อันมีรากฐานมาจากภาษามาเลย์ และเป็นภาษาบังคับในโรงเรียน แต่เนื่องจากทั่วประเทศ มีภาษาแตกต่างกัน หลายภาษาจึงให้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาสื่อกลาง

9.   ศาสนา

       ฟิลิปปินส์เป็นประเทศที่มีประชากรนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอันดับ 4 ของโลก นิกายโปรเตสแตนต์อันดับ 13 ของโลก  ศาสนาอิสลามอันดับที่ 40 ของโลก  ศาสนาฮินดูอันดับที่ 7 ของโลก  และพระพุทธศาสนาอันดับที่ 17 ของโลก

           ประชากรร้อยละ 92 ของชาวฟิลิปปินส์  นับถือศาสนาคริสต์  โดยร้อยละ 83 นับถือนิกายโรมันคาทอลิก และร้อยละ 9 เป็นนิกายโปรเตสแตนต์  นับถือศาสนาอิสลามประมาณร้อยละ ๔ ไม่นับถือศาสนาใดประมาณร้อยร้อยละ ๒ นอกจากนั้นนับถือสิ่งที่เป็นธรรมชาติเช่น ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ดาวตก ผีพุ่งใต้ และรวมไปถึงการนับถือบูชาสัตว์บางชนิด เช่น นก และจรเข้  ต้นไม้ใหญ่ ที่มีอายุมาก แม่น้ำ ก้อนหิน

           ด้านความเชื่อ  เชื่อว่าเมื่อตายไปแล้ว วิญญาณก็จะต้องท่องเที่ยว ถ้าพฤติกรรมดีจะได้ขึ้นสวรรค์  ส่วนผู้ที่ทำชั่ว ดุร้าย โหดเหี้ยม ไม่ยุติธรรมต่อเพื่อนมนุษย์ จะถูกพระเจ้าลงโทษ และนำไปสู่นรก           

10.   เศรษฐกิจ

        1.    เกษตรกรรม   พืชเศรษฐกิจสำคัญได้แก่ มะพร้าว อ้อย ป่านอบากา และข้าวเจ้า 

        2.     ป่าไม้   มีป่าไม้หนาแน่น เป็นรายได้สำคัญ คือ ไม้มะฮอกกานี

        3.     เหมืองแร่   ฟิลิปปินส์ไม่มีแร่ดีบุก แร่ส่งออกสำคัญ คือ เหล็ก โครไมต์ ทองแดง เงิน

        4.    อุตสาหกรรม  ใช้วัตถุดิบในประเทศ เช่น โรงงานเยื่อกระดาษ แปรรูปไม้

11.    สกุลเงิน

                หน่วยที่ใช้ในการแลกเปลี่ยนในรูปแบบของเงิน สกุลเงินจะเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับแต่ละประเทศหรือกลุ่มประเทศ โดยการแลกเปลี่ยนเงิน หรือการซื้อของหรือบริการ ระหว่างประเทศที่ใช้สกุลเงินต่างกัน จะใช้ อัตราแลกเปลี่ยนเงิน เป็นเกณฑ์ในการอ้างอิง ในหลายๆ ประเทศสกุลเงินสามารถมีชื่อเดียวกันได้เช่น ดอลล่าร์สหรัฐ ดอลล่าร์ฮ่องกง และดอลล่าร์แคนาดาและในหลายประเทศใช้ สกุลเงินเดียวกัน เช่นในประเทศแถบยุโรปหลายประเทศใช้สกุลเงินยูโร และในบางประเทศใช้หน่วยเงินของประเทศอื่นเป็นเกณฑ์เช่น ประเทศปานามา และ ประเทศเอลซาวาดอร์ ใช้สกุลเงิน ดอลล่าร์สหรัฐสกุลเงินทั่วไปจะมีหน่วยสกุลเงินย่อย โดยส่วนมากจะเป็นอัตราส่วน 1/100 ของสกุลเงินหลัก เช่น 100 สตางค์ = 1 บาท หรือ 100 เซนต์ = 1 ดอลล่าร์ แต่บางสกุลเงินจะไม่มีหน่วยย่อยเช่น สกุลเงินเยน ในหลายหลายประเทศเนื่องจากเงินเฟ้อ ทำให้สกุลเงินย่อยมีการเลิกใช้ไป

12.   ความสมพันธ์กับประเทศไทย     

      ประเทศฟิลิปปินส์เป็นประเทศหนึ่งที่รวมมือ  กับประเทศไทยในการก่อตั้งสมาคม  อาเซียน  ไทยและฟิลิปปินส์มีความสัมพันธ์      กันอย่างใกล้     โดยมีการแลกเปลี่ยนและช่วยเหลือซึ่งกันและกันทั้งด้านเศรษฐกิจ  สังคม การศึกษา

วิดีโอ

http://www.youtube.com/watch?v=pTCWRBVF1Lc&feature=player_detailpage

ที่มา

http://203.172.179.25/historysk1/his4/asean8.htm

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s